അമ്മു, പൂച്ച, മണി" John B. Watson-ന്റെ Behaviorism

ഒരു കാലത്ത് അമ്മു എന്ന ഒരു കുഞ്ഞ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മുവിന് 1 വയസ്സ്.

Scene 1: വെള്ള പേപ്പർ 

Watson മാമൻ പറഞ്ഞു: "ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഒരു വെള്ള പേപ്പർ പോലെയാണ്. നല്ലതോ ചീത്തയോ ഒന്നും അവന്റെ ഉള്ളിൽ എഴുതി വെച്ചിട്ടില്ല. നമ്മൾ എന്ത് എഴുതുന്നോ, അതേ അവൻ ആകൂ."

ഇതാണ് Watson-ന്റെ ആദ്യത്തെ rule: ജന്മനാ ഉള്ള സ്വഭാവം ഇല്ല. എല്ലാം പഠിച്ചെടുക്കുന്നതാണ്.

Scene 2: അമ്മുവും പൂച്ചയും 

അമ്മുവിന് രോമമുള്ള വെള്ള പൂച്ചക്കുട്ടികളെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പൂച്ചയെ കണ്ടാൽ അമ്മു കൈനീട്ടും, ചിരിക്കും. പേടിയേ ഇല്ല.

Watson ഇത് നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട് ഒരു പരീക്ഷണം ചെയ്തു.

അമ്മു പൂച്ചയെ തൊടാൻ നോക്കുമ്പോഴൊക്കെ, Watson പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ സ്റ്റീൽ പാത്രത്തിൽ ഇരുമ്പ് ചുറ്റിക കൊണ്ട് "ഡിങ്!" എന്ന് ശക്തിയായി അടിക്കും.

ശബ്ദം → അമ്മു ഞെട്ടും → കരയും.

ഇത് 5-6 തവണ ആവർത്തിച്ചു.

Scene 3: മാജിക് മാറി 

ഏഴാമത്തെ തവണ, Watson ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കിയില്ല. വെറുതെ പൂച്ചക്കുട്ടിയെ അമ്മുവിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നു.

അമ്മു എന്ത് ചെയ്തു? 

അമ്മു അലറിക്കരഞ്ഞു! വിറച്ചു! അമ്മയുടെ മടിയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി!

പൂച്ച ഒന്നും ചെയ്തില്ല. എന്നിട്ടും അമ്മുവിന് പൂച്ചയെ പേടിയായി.

Watson ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "കണ്ടോ? അമ്മു പൂച്ചയെ പേടിച്ച് ജനിച്ചതല്ല. ഞാൻ പേടി പഠിപ്പിച്ചു."

ഇതാണ് "Little Albert Experiment" — Watson-ന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പരീക്ഷണം.

Scene 4: Watson-ന്റെ 3 വലിയ വാദങ്ങൾ

Watson അധ്യാപകരോട് പറഞ്ഞു:

1. Stimulus-Response മാത്രം മതി 

കഥയിൽ: മണിയടി → പേടി. പൂച്ച → പേടി ആയി മാറി. 

Watson: "മനസ്സ്, ചിന്ത, വികാരം ഇതൊന്നും ഞാൻ അളക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് കാണാൻ പറ്റുന്നതേ ഞാൻ വിശ്വസിക്കൂ — എന്ത് കാണിച്ചു, അവൻ എന്ത് ചെയ്തു. അത്രമാത്രം."

2. Condition ചെയ്യാൻ പറ്റും 

കഥയിൽ: പൂച്ച + പേടിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദം = പൂച്ചയെ പേടി. 

Watson: "ഒരു ഡസൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തന്നാൽ, എനിക്ക് അവരെ ഡോക്ടറും കള്ളനും പേടിത്തൊണ്ടനും ധീരനും ആക്കിത്തരാം. ജന്മം കൊണ്ടല്ല, പരിശീലനം കൊണ്ട്."

3. Environment ആണ് എല്ലാം 

Watson: "ജീൻ അല്ല, വളരുന്ന ചുറ്റുപാടാണ് ഒരാളെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. നല്ല ചുറ്റുപാട് = നല്ല മനുഷ്യൻ. ചീത്ത ചുറ്റുപാട് = ചീത്ത മനുഷ്യൻ."

Scene 5: ക്ലാസ്സിലെ ടീച്ചർ 

ഇന്ന് ഒരു ടീച്ചർ ക്ലാസ്സിൽ കുട്ടി ശരിയുത്തരം പറയുമ്പോൾ "മിടുക്കൻ!" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു നക്ഷത്രം കൊടുക്കുന്നു. [Stimulus: പ്രശംസ + നക്ഷത്രം] 

കുട്ടി പിന്നെയും ഉത്തരം പറയാൻ കൈ പൊക്കുന്നു. [Response: പഠിക്കാൻ താല്പര്യം]

ഇതും Watson-ന്റെ Behaviorism ആണ്. നമ്മൾ അറിയാതെ തന്നെ ദിവസവും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

---

### ഓർത്തിരിക്കാൻ 3 കാര്യം

Watson പറഞ്ഞത് അമ്മുവിന്റെ കഥയിൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ

*1. Tabula Rasa* അമ്മു പൂച്ചയെ പേടിച്ചല്ല ജനിച്ചത് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ജന്മനാ കഴിവില്ല, പഠിപ്പിക്കണം

*2. Conditioning* ശബ്ദം + പൂച്ച = പേടി പ്രശംസ + പഠിത്തം = പഠിക്കാൻ ഇഷ്ടം

*3. Observable only* കരച്ചിൽ അളക്കാം, മനസ്സിലെ പേടി അളക്കാൻ പറ്റില്ല പരീക്ഷയിലെ മാർക്ക് അളക്കാം, ബുദ്ധി നേരിട്ട് കാണാൻ പറ്റില്ല

---

Watson-ന്റെ പ്രശ്നം എന്തായിരുന്നു? 

അമ്മുവിന് പൂച്ചയെ പേടിപ്പിക്കാൻ Watson-ന് പറ്റി. പക്ഷേ ആ പേടി മാറ്റിക്കൊടുക്കാൻ Watson മറന്നു. അതുകൊണ്ട് Behaviorism "മനുഷ്യനെ യന്ത്രം പോലെ കാണുന്നു" എന്ന് പിന്നീട് വിമർശനം വന്നു.

പക്ഷേ ക്ലാസ്റൂം മാനേജ്മെന്റ്, ട്രെയിനിങ്, ശീലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കൽ — ഇതിനൊക്കെ Watson ഇന്നും രാജാവാണ്.